യഥാർത്ഥത്തിൽ, മനുഷ്യൻ എന്തിനാണ് എഴുതുന്നത് എന്ന ചോദ്യം വളരെ വലുതാണ്. ആദ്യമേ പറയട്ടെ, ആശയങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ആഗ്രഹമാണ് എഴുത്തിന് കാരണമായത്. അതായത്, തന്റെ അനുഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ അറിയിക്കാൻ അവൻ എപ്പോഴും ശ്രമിച്ചു.

തുടക്കത്തിൽ, ഗുഹകളിലെ ചിത്രങ്ങളിലൂടെയാണ് മനുഷ്യൻ കഥകൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്.

പിന്നീട്, സംസാര ഭാഷ വികസിച്ചപ്പോൾ കഥകൾ വാമൊഴിയായി പ്രചരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

വാസ്തവത്തിൽ, ഗോത്രങ്ങൾക്കിടയിലെ വീരഗാഥകളാണ് ആദ്യത്തെ കഥാരൂപങ്ങൾ.

അതുപോലെ, പ്രകൃതിയിലെ അത്ഭുതങ്ങളെ വിശദീകരിക്കാൻ മനുഷ്യൻ മിത്തുകൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

അതുകൊണ്ട്, ദൈവങ്ങളെയും രാക്ഷസന്മാരെയും കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ ലോകമെങ്ങും ഉണ്ടായി.

കാലക്രമേണ, എഴുത്തുവിദ്യ രൂപപ്പെട്ടതോടെ ഈ കഥകൾ രേഖപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി.

പ്രത്യേകിച്ച്, കളിമണ്ണ് പലകകളിലും പാപ്പിറസ് ചുരുളുകളിലും മനുഷ്യൻ ചരിത്രമെഴുതി.

പിന്നീട്, ഭാവനയും യാഥാർത്ഥ്യവും കലർത്തി മനുഷ്യൻ പുതിയ ലോകങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു.

സത്യത്തിൽ, ജീവിതത്തിലെ വേദനകളും സന്തോഷങ്ങളുമാണ് എഴുത്തിന് ഇന്ധനമാകുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ, എഴുത്തുകാരൻ തന്റെ ഉള്ളിലെ സംഘർഷങ്ങൾ വരികളിലാക്കുന്നു.

വാസ്തവത്തിൽ, വായനക്കാരനുമായി സംവദിക്കാനുള്ള ഒരു പാലമാണ് ഓരോ പുസ്തകവും.

ഇനി, കഥകൾ എങ്ങനെയാണ് നോവലുകളായി മാറിയതെന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം.

ആദ്യകാലത്ത്, ചെറിയ കഥകൾ മാത്രമാണ് ആളുകൾ എഴുതിയിരുന്നത്.

എങ്കിലും, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടോടെ നോവൽ എന്ന സാഹിത്യരൂപം ശക്തിപ്പെട്ടു.

യഥാർത്ഥത്തിൽ, സമൂഹത്തിലെ മാറ്റങ്ങളാണ് നോവലുകളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കിയത്.

പ്രത്യേകിച്ച്, അച്ചടിയന്ത്രത്തിന്റെ കണ്ടുപിടുത്തം പുസ്തകങ്ങൾ ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിച്ചു.

അതുവഴി, സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതം കഥകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയമായി മാറി.

മാത്രമല്ല, മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിനെ ആഴത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യാൻ നോവലുകൾക്ക് കഴിഞ്ഞു.

അതുകൊണ്ട്, ദീർഘമായ വിവരണങ്ങളും സങ്കീർണ്ണമായ കഥാപാത്രങ്ങളും നോവലുകളിൽ വന്നു.

വാസ്തവത്തിൽ, ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ചരിത്രം കൂടിയാണ് ഓരോ നോവലും.

അതിലൂടെ, വായനക്കാരൻ മറ്റൊരു കാലത്തിലേക്കും ദേശത്തേക്കും സഞ്ചരിക്കുന്നു.

നിശ്ചയമായും, എഴുത്ത് എന്നത് ഒരു തരം ആത്മപ്രകാശനമാണ്.

അതായത്, തനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയാൻ എഴുത്തുകാരൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

കൂടാതെ, നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ എഴുത്ത് ഒരു ആയുധമായി മാറുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, വിപ്ലവങ്ങളും മാറ്റങ്ങളും പലപ്പോഴും പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങുന്നു.

യഥാർത്ഥത്തിൽ, വായനക്കാരന്റെ ചിന്തകളെ സ്വാധീനിക്കാൻ എഴുത്തിന് വലിയ കരുത്തുണ്ട്.

അതുപോലെ, ഏകാന്തതയിൽ എഴുത്ത് ഒരു നല്ല കൂട്ടുകാരനാകുന്നു.

മാത്രമല്ല, മരിച്ചുപോയാലും എഴുത്തിലൂടെ ഒരാൾ എന്നും ജീവിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, അമരത്വം നേടാനുള്ള ഒരു വഴി കൂടിയാണ് സാഹിത്യം.

വാസ്തവത്തിൽ, മനുഷ്യവംശം ഉള്ളിടത്തോളം കാലം കഥകൾ ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കും.

കാരണം, ഓരോ മനുഷ്യനും പറയാൻ ഒരു കഥയെങ്കിലും കാണും.

അതുകൊണ്ട്, പുതിയ എഴുത്തുകാർ ഇന്നും ജനിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

നിശ്ചയമായും, വായനയാണ് എഴുത്തിനെ കൂടുതൽ സമ്പന്നമാക്കുന്നത്.

അതായത്, നല്ല വായനക്കാരൻ മാത്രമേ നല്ല എഴുത്തുകാരനാകൂ.

അവസാനമായി, ലോകത്തെ കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കാൻ സാഹിത്യം സഹായിക്കുന്നു.

തീർച്ചയായും, അക്ഷരങ്ങൾ മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായി നിലനിർത്താൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, നമുക്ക് വായനയും എഴുത്തും തുടർന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കാം.